وقتی فیلم "هیس!دخترها فریاد نمی زنند" اون سالا اکران شد . واکنش مردان جامعه ی مرد سالار ما خیلی جالب بود . همه بر این باور بودند که به مرد ایرانی در این فیلم توهین شده و همه ی مردا رو متجاوز دونسته .
در صورتی که هر عقل سلیمی این فیلم رو می دید چنین نتیجه ای نمی گرفت . این فیلم به کارگردانی خانوم پوران درخشنده فقط می خواست این مشکلات و مصائب جامعه ی ما گفته بشه و مردمان جامعه رو آگاه کنه .
نمیدونم چرا هر فیلمی صدای زنان درش شنیده میشه از طرف مردها باس بایکوت بشه و برچسب فمینیست بودن و ضد مرد بودن بخوره ! و مردان غیور و همیشه در صحنه یقه چاک بدهند که چه نشسته اید که آبروی مرد ایرانی رفته است .
میدانی در خیلی از کتابها و سریال و فیلم ها اگر به زنی توهین شود . مسخره شود . تحقیر شود هیچ کس صدایش در نمی آید . هر کس هم که اعتراض کند سریع برچسب بهش می زنند . ولی اگر در همین جامعه فیلمی مثل هیس دخترها فریاد نمی زنند ساخته شود مردان جامعه ی ما یقه ها چاک میدهند و نگران آبرویشان می شوند . و همین می شود که هی آتناها و ستایش ها قربانی می شوند . و داغ بر دل خانواده هایشان می گذارند و ... .
پ . ن : تو فیلم هیس دخترها فریاد نمی زنند وقتی دختره رو برده بودن برای محاکمه دیالوگ های جالبی از زبانش گفته شد . ببین چقدر درد دارد این شنیده نشدن صدای دختران و زنان جامعه :
《_ من هیچ دفاعی از خودم ندارم . از کی دفاع کنم؟ از یه جسد ! من کشته شدم . وقتی هشت سالم بود کشته شدم .اما هیچ کس دنبال قاتل من نگشت . هیچ کس . چون هیچ کس منو ندید . هیچ کس صدامو نشنید. همه ی زندگی من پر از شک و تردید و نفرت بود . نفرت از مردا . 》