ما فروردینی ها بر این عقیده بوده می باشیم که : لذتی که در انتقام هست . در هیچ بخششی نیست !
اصلا زبانم نمی چرخد که بگویم : حلالش کردم .
یا بگویم : خوشبخت شود !
اصلا نمی فهمم چرا آدمای نامرد در زندگی من ظاهر می شوند و مرا پر از کینه و نفرت می کنند . تا زبانم هی به نفرین باز شود . هی نفرینشان کنم . راستش در کتاب کیمیای محبت از زبان شیخ رجبعلی خیاط خواندم که نفرین تاریکی می آورد . این را میدانم و باز هم نفرین میکنم .
نمیدانم شاید راست است که آدم های ناتوان نفرین می کنند . من هم یکی از آن ناتوان ها .
نمیدانم شاید این هم راه حلی است برای خودش . هی تکرار کنم . بعد خسته شوم . و دست آخر دلزده شوم ازش . هوم ؟
برچسب:
نویسنده: کیان امیری